|
|
|
|
||||||||||||||
|
|
Spiekbrief voor de expertbijeenkomst
van 16 februari Aan dame en heren: Maarten
van Bottenburg Jan Loorbach Stephan Veen Johan Wakki Vincent Pijpers Koen Breedveld Cor van der Geest Gerrit-Jan Eggenkamp Marcel Sturkenboom Herbert Wolff Kansrijke bid voor Olympische Spelen Gezien door de bril van de IOC vertegenwoordiger in
Nederland; tevens negen keer Delegate Member Games Observation Mijn sportbestuurlijke
IOC-ervaring vanaf 1987, mijn lidmaatschap van een coördinatiecommissie
Olympische Spelen en mijn ervaring als Member Delegate Games Observation op
alle Olympische Spelen vanaf 1990, bieden mij goed een uniek zicht op het
stemgedrag van IOC leden. Aan de hand van die
veelheid aan ervaringen zal ik een aantal punten aanstippen –en voor zover
passend bij deze expertmeeting uitwerken- zodat ik jullie als adviseur van
NOC*NSF deelgenoot maak van die ervaringen. De acht punten waarin ik
aandacht wil besteden zijn:
Ad 1. Integrale cultuuromslag:
draagvlak Een bid voor Olympische
Spelen kan niet kunstmatig worden ingezet. Dat is een natuurlijk groeiproces.
Internationale zaken als deze hebben een lange aanlooptijd nodig. De IOC
leden die uiteindelijk moeten stemmen moet uit alle mogelijke
“windrichtingen” vernemen dat
Nederland de plek is waar Olympische Spelen georganiseerd kunnen/moeten
worden. Daarvoor is eendrachtige samenwerking van alle partijen nodig. Dat
kan niet georganiseerd worden dat is een kwestie van mentaliteit. Betrokken partijen o.a. -
overheid
(regering, Tweede en Eerste Kamer, Departementen), -
sportbonden,
sportkoepel, sportverenigingen, atleten -
bevolking -
bedrijfsleven -
media Ad 2. Rol atleten Nederlandse atleten
presteren wereldwijd goed. Als gast zijn ze overal ter wereld graag gezien op
toernooien en ze zijn succesvol. Ook heeft NOC*NSF een
atletencommissie met een stemgerechtigde afgevaardigde in het NOC*NSF
bestuur. Daarnaast krijgen steeds meer bonden een atletencommissie. Enig
minpunt is dat Nederland anno 2006 geen atleet heeft die zitting heeft in de
IOC-atletencommissie. En het geeft ook te denken dat Nederland zelfs geen
kandidaat heeft voor de open plaatsen in de IOC atletencommissie. Deze
verkiezingen vinden plaats tijdens deze Olympische Spelen. de IOC
Atletencommissie wordt niet alleen zeer belangrijk geacht binnen het IOC,
maar wordt alom gezien als de kweekvijver voor toekomstige internationale
bestuurders. De mate van betrokkenheid
van atleten is evenredig aan de slagkans van de bid. Denk bij deze aan de rol
van Sebastian Coe bij de bid van Londen. Ex-atleten zijn belangrijk bij bids.
Denk aan mijn rol bij de bid van
Rotterdam/JBN voor de WK Judo 2009. Ad 3. Olympische sportbestuurlijke rol
op diverse niveaus De stand van zaken op het
internationaal Olympisch sportbestuurlijk vlak is anno 2006 dramatisch. Op
internationaal Olympisch sportbestuurlijk vlak komt Nederland niet voor op de
wereldkaart. De sportbestuurlijke ontwikkeling op continentaal en mondiaal
Olympisch niveau loopt niet parallel met de ontwikkeling van de rol van
atleten in Nederland. We hebben: -
geen
Nederlandse sportbestuurders in het ANOC bestuur (de wereldfederatie van
NOC’s), -
geen in het EOC
bestuur (de federatie van Europese NOC’s) en -
geen in de
GAISF (de wereldfederatie van Internationale Sportfederaties). Dat geldt ook
voor de diverse commissies van die geledingen. Toch zijn dat
ontmoetingsplaatsen van IOC leden. -
Nederland heeft
momenteel wel vier IOC leden, maar voor een kansrijke bid op de Olympische
Spelen, bestaan ze niet. Ik kom er verderop op terug. Ik noem vier “kleine”
landen die het verhoudingsgewijze goed doen op sportbestuurlijk vlak: België: voorzitter
IOC, heeft bestuurszetel in EOC; secretary-general Wereld Studenten
Federatie Denemarken: heeft
vertegenwoordiger in Sports for All Commision, heeft bestuurszetel in EOC;
werkte met succes aan de organisatie
van de IOC sessie Zweden: IOC-vice-president;
bestuurszetel in EOC; secretary-general ANOC Ierland: secretary-general
EOC Ad
4 Rol staf en trainer-coaches Nederlanders gaan de hele
wereld rond voor het volgen van trainingen, deelnemen aan congressen en
volgen van stages voor trainer-coaches. Dat is allemaal duidelijk herkenbaar
te maken aan de hand van deelnemers lijsten. Je ziet hoeveel het er waren,
wie het waren, wat ze deden. Daarmee ben je er echter niet. Je moet je ook
afvragen wat met de opgedane kennis wordt gedaan. Het nagaan van die effecten
wordt al moeilijker, omdat de deelnemers vaak
van diverse instituten afkomstig zijn
en ieder vervolgens weer terugvalt binnen de piketpaaltjes van het
eigen instituut. Nog moeilijker na te gaan is het voor de internationale
organisatie wat er met de opgedane kennis wordt gedaan. Ik doel dan op de
internationale organisaties die de internationale bijeenkomst hebben
georganiseerd. Zelf ben ik de
IOC-vertegenwoordiger in Nederland, de belangrijkste sportorganisatie ter
wereld, die zelfs twee wereld oorlogen heeft overleefd, de rechten van de
Olympische Spelen heeft en aan de NOC’s het nationaal gebruik van de
Olympische Ringen geeft naast de enorme directe geldstroom van het IOC aan
NOC’s en Internationale Sportfederaties. Het IOC organiseert zeer regelmatig
activiteiten waarvoor (Nederlandse) Olympische en niet-Olympische
(sport)organisaties uitgenodigd worden . Ik heb echter zelden of nooit feed
back gehad uit dergelijke bijeenkomsten. Noch als NOC*NSF bestuurslid, noch
als de IOC-vertegenwoordiger. Laat ik enkele voorbeelden noemen: Laat ik vanwege mijn
betrokkenheid en toch vrij willekeurig als voorbeeld het IOC Sport for All
Congres van 11-14 november Neem als ander voorbeeld de
Koninkrijkspelen. Deze thema’s zijn voor mij belangrijk. Niet in het minst
omdat ik zelf lid ben En dat is een steeds
belangrijker gebeuren. De wereld wordt steeds kleiner. De internationale
partners worden steeds belangrijker. Die moeten dus ook weten wat je doet.
Daarom zou ik aan deelname aan een activiteit als verplichting opnemen dat de
deelnemer een rapport maakt over het congres etc. en daarmee de eigen
organisatie en de organisatoren van feedback voorziet. Een internationaal congres
mag voor deelnemers geen ship passing in the night zijn. Ik heb het gevoel dat
Nederlandse sportbestuurders en professionele staf hier aan de start van een
ontwikkeltraject staat. Zolang niet of te weinig teruggekoppeld wordt naar internationale
organisatoren in de sfeer van “waar staan we nu, wat hebben we opgestoken en
wat doen we ermee”, zal Nederland internationaal niet sterk vertegenwoordigd
zijn op de diverse internationale podia. Een goede internationale
vertegenwoordiging is een onvoorwaardelijke voorwaarde voor bijvoorbeeld een
kansrijke bid voor Olympische Spelen. Ad 5: Rol IOC-leden en de
IOC-vertegenwoordiger in Nederland Belangrijk gegeven is dat
als het erom gaat de Olympische Spelen naar Nederland te halen, Nederland
geen IOC leden heeft. Dat wil zeggen dat we afhankelijk zijn van de stemmen
van de niet-Nederlandse IOC leden. Hoe kun je die krijgen? Het IOC netwerk neemt een
zeer belangrijke rol in. Dat begint bij de communicatie met de IOC leden. Hoe
kan die worden opgebouwd/versterkt: -
Dat kan op de
eerste plaats door ervoor zorg te dragen dat de IOC-vertegenwoordiger in
Nederland van NOC*NSF de juiste informatie en uitnodigingen krijgt. Daar
hecht ook de IOC president veel waarde aan. Uitnodigingen vormen mogelijkheden
om het IOC officieel vertegenwoordigd te laten worden door de
IOC-vertegenwoordiger. Denk daarbij
aan o
uitnodigingen
voor belangrijke evenementen nationaal en internationaal; o
het
vertegenwoordigen van de IOC President door de IOC vertegenwoordiger bij de
Nieuwjaarsreceptie van de Koningin. Een voorbeeld: Laat ik de Koninkrijkspelen als
voorbeeld nemen. Als de IOC-vertegenwoordiger in Nederlands ontving ik geen
uitnodiging. Ook onze nieuwe Arubaanse collega Nicole Hoevertsz niet, zoals
ze mij liet weten. Zij vroeg er later zelf een aan. Toen ze die kreeg was het
te laat. Ik laat het aan ieder over
vanuit eigen perspectief te bepalen of dit een ernstige tekortkoming is.
Mevrouw Hoevertsz en ik hebben in ieder geval afgesproken dat we het in de toekomst, met steun van de IOC
President, anders aan doen. -
Door
uitgebrachte beleidsadviezen van de IOC-vertegenwoordiger te ondersteunen. o
Denk aan
voorstel masterplan doorstroom o
Denk aan
voorstel Ik sport en presteer eerlijk o
Denk aan
voorstel physical activity o
Denk aan
voorstel corporate governance (o.a. (“Liever een hengel dan een vis”) o
Denk aan
voorstel statutenwijzigingen o
Denk aan
voorstel beheersbaarheid geldstromen o
Denk aan
voorstel donateuractie MKB Een voorbeeld: Mijn eerste ervaringen met voorstellen
op het terrein van de dopingbestrijding
dateren van begin negentiger jaren. Toen het IOC en de International
Olympic Academy het tijdloos thema “gelijke kansen voor iedereen” voor de
volgende episode onmiskenbaar koppelden aan dopingbestrijding, organiseerde
ik met een aantal atleten de actie “Ik sport en presteer eerlijk…”. Nederland was in rep en roer omdat de
atleten en ik spraken over out of competition testing. Met uitzondering van
de atleten, die zuiver wilden sporten en dat ook verwachten van hun collega’s
werd het strijdig bevonden met de privacy. Het doet me deugd dat anno 2005 de
atleten er nog steeds hetzelfde over denken. Typerend daarvoor was ook de
uitspraak van IOC collega Rania Elwani tijdens de 118e IOC sessie
in Turijn. Zij maakte duidelijk dat de IOC Atleten commissie vindt dat de
straffen zelfs hoger kunnen als uitdrukking van het standpunt over doping van
de IOC atleten commissie. Toen een journalist haar vroeg of zij ook met
professionals uit de football wereld had gesproken over een verhoging van de
schorsingstermijn naar vier jaar antwoordde ze resoluut dat de IOC commissie
voor ieder atleet openstaat. Ieder wordt uitgenodigd voor de bijeenkomsten en
ieder wordt uitgenodigd zijn standpunten anderszins te verwoorden. De
atletencommissie krijgt uitsluitend positieve reacties op voorstellen de
schorsingstermijn te verlengen. Atleten die clean sporten hebben namelijk
niets te vrezen, ook niet in de football wereld en in de mening van
bedriegers zijn we niet geïnteresseerd.
-
Door de andere
IOC-leden afkomstig uit Nederland in onderling overleg in te zetten. Samenvattend: de functie
van de IOC-vertegenwoordiger in een land moet door het NOC opgepakt worden op
de wijze zoals het IOC die ziet. De IOC-vertegenwoordiger zal dat weer in
zijn reguliere rapportages aan de IOC president melden. En niet alleen aan de
IOC President, maar ook aan de stemgerechtigde IOC leden. Die IOC leden
kunnen dan op natuurlijke en positieve wijze ervaren wat een land in zijn
mars heeft. Ad 6: Evenwicht in gast zijn op en
gastheerschap van evenementen Nederlandse atleten zijn
wereldwijd graag gezien op alle toernooien. Dat geldt ook voor bestuurders en
stafleden als het gaat om het bijwonen van congressen en evenementen. Voorafgaand aan een
kansrijke bid voor Olympische Spelen moet Nederland niet alleen een goede
gast zijn, maar zich ook een goed gastheer tonen. Hier komt het clublied van
Feyenoord aan de orde: “Geen woorden maar daden”. Nederland moet laten zien
dat het in staat is steeds grotere sportevenementen te organiseren. Ad 7: Draagvlak bevolking Een andere voorwaarde voor
een kansrijke bid is draagvlak van de Nederlandse samenleving. Dat houdt in
dat de burgers goed en regelmatig over alle facetten van de organisatie
moeten worden geïnformeerd. Voor- en eventuele nadelen dienen helder
gecommuniceerd te worden. Uiteraard spelen zaken als “additionele
werkgelegenheid”, eventuele
belastingdruk die als een molensteen om de nek van de belastingbetaler zou
komen te hangen etc. (zie infrastructuur) Ad 8: Infrastructuur Om duidelijk te maken hoe
de kosten rond de organisatie van Olympische Spelen zijn opgebouwd een
passage uit mijn evaluatie-rapport aan de IOC President uitgebracht na afloop
van de Olympische Spelen 2004. Daarbij heb ik –naar ik vaststel met succes-
aandacht gevraagd voor een differentie in de kosten die in Athene (maar ook
bij voorgaande Spelen) werden toegerekend aan de Olympische Spelen. De steeds
hogere bedragen die als totaal bedrag voor de Spelen werden opgevoerd in de
media zetten veel mensen op het verkeerde been. De werkelijke directe kosten
verbonden aan Olympische Spelen zijn aanmerkelijk lager dan de bevolking
doorgaans denkt. Omdat de bevolking (en niet alleen de vele tienduizenden
vrijwilligers die nodig zijn voor de organisatie van de Olympische Spelen)
dient de bevolking voor ze om een opinie wordt gevraagd goed geïnformeerd te
worden. Ad 9: Financiën Financiën acht ik het minst
belangrijke onderdeel van de opsomming. Dat neemt niet weg dat het
onbelangrijk is en geen experts ingezet dienen te worden. Ik bedoel ermee te
zeggen dat wanneer we eendrachtig iets willen dat geld er komt. Niet in het
minst omdat het IOC slechts 6% van zijn inkomsten voor de eigen organisatie
nodig heeft. De overige 94% is direct beschikbaar voor organisatie-comité’s
Olympische Spelen, Internationale Sportfederaties en NOC’s. Ook stelt het IOC
de marketingwaarde van de Olympische Ringen voor land en organisatiecomité ’s
Olympische Spelen beschikbaar.
Bijlage: Remark 17. Costs of the Games Highly
recommended is to address to public opinion regarding the costs of the Games.
There is an increasing fear that organizing Olympic Games is equal to run
into debt. I derive this from many conversations and discussions I had. The
Olympic Games Athens are indissoluble connected to extremely high figures,
including human resources venues infrastructure of Of
course it is up to the IOC to decide in which way the negative public opinion
will be faced, but I am convinced that all IOC members should be involved in
disputing that public opinion that Olympic Games causes debts. In the one way
or another. COSTS OF OLYMPIC GAMES
Inner
circle: real additional costs and income of organizing 16 days Olympic Games
Sport
infrastructure: Costs and income upgrading and new sport venues, which keep
their value for the sports infrastructure in the region
This schedule is just meant as a kick off for
internal discussion. |
|
||||||||||||||
